Een landelijke campagne voor 113 Zelfmoordpreventie

Vragen of iemand aan zelfdoding denkt ís spannend. Je zoekt naar de juiste woorden. Je hakkelt, stottert, stamelt. En dat is oké. De vraag hoeft niet perfect, als je hem maar stelt. Want wie dat doet, kan een leven redden.

“Ik wens dat iedereen in Nederland weet hoe belangrijk het is om te vragen naar zelfdodingsgedachten, wanneer je je zorgen maakt om iemand. En dat mensen voelen dat ze die vraag niet perfect hoeven te stellen, áls ze hem maar stellen. Hakkel het, stotter het, stamel het… Vraag het.” Dat is zo ongeveer hoe Wiesje de pitch begon, maanden geleden. De campagne voor 113 Zelfmoordpreventie is vandaag live gegaan en laten we hopen dat die wens in vervulling komt.

Want veel mensen die zich zorgen maken om een naaste, stellen de vraag maar uit. Of stellen hem helemaal niet. Niet uit onwil, maar uit onzekerheid. Twijfels als “Hoe vraag ik dit eigenlijk?”, “Zeg ik niet iets verkeerd?” of “Maak ik het niet erger?” maken het gesprek zwaar nog voor het is begonnen. Die lage ‘self-efficacy’ - het gevoel dat je misschien niet capabel genoeg bent - blijkt een van de belangrijkste redenen waarom mensen de vraag níét stellen. Terwijl juist dat ongemakkelijke, imperfecte gesprek ook levens kan redden.

Daarom draait deze campagne om erkenning van dat ongemak en om handelingsperspectief. We tonen intieme momenten waarin je de spanning voelt, maar vooral de liefde en zorg ziet in het tóch stellen van de vraag. Dat laten we zien in veilige contexten, een kalme autorit of warm leunend tegen de knieën van je moeder. Het zijn momenten waarop de drempel voor een gesprek lager wordt en de verbinding juist groter.

Wat zou er gebeuren als ongemak niet langer de rem is, maar het begin van een gesprek? Als we die paar seconden van twijfel herkennen als iets normaals, en ze gebruiken als signaal om dichterbij te komen in plaats van afstand te nemen. Dat is uiteindelijk de ambitie achter deze campagne: laten zien dat liefde en zorg geen perfecte woorden nodig hebben. Alleen de moed om ze toch uit te spreken.

Want wie de vraag stelt, kan een leven redden.

Opdrachtgever: 113 Zelfmoordpreventie - Jochum Veerman, Babette Tierie, Marcel van Kanten, Martine van Putten
Bureau: GH+O
Strategie: Danique de Jong, Wiesje Procee
Concept: Wiesje Procee, Kevin Gozems, Jan Willem Wessels
Account: Eva van Meurs - van Santen, Liedeke Pol, Charlotte van Eck
TVRC: Jeroen Houben (regisseur), Wiesje Procee (creative director), Kevin Gozems (creative director), Marco Bottenberg (DOP), Karim Hamad (producer), Vera Allerz (productie), Philip de Iongh (1AD), Gijs Bijl (1AC), Wiegert de Vries (gaffer), Julian den Ouden (best boy), Robin van den Brink (visagie), Josine Immoos (kleding), Kotryna Buruckaitė (set dress), Johannes de Jong (edit), Daan Janssen (edit), Erik van den Heuvel (grading) (sound)
Fotografie: Bram Schelling
Cast: Annemieke Engelen, Nora Jane Klimsop, Yannick de Waal
Voice-over: Tamara Schoppert
Media: De Media Balie, Think Yellow
PR: 113 Zelfmoordpreventie - Scarlet Hemkes